Resmî Gazete’de yayımlanan düzenleme ile kamu personeline, çocuklarını kurum servisleriyle taşıyabilme kolaylığı sağlandı.
Ancak sahadaki gerçeklik bu düzenlemenin uygulanabilirliğini ciddi şekilde tartışmalı hale getirmektedir.

Kamu hizmetinin sürdürülebilirliği,
çalışanların gerçek ihtiyaçlarına uygun politikalarla mümkündür.

Temel Sorun Çok Net:
Sağlık Bakanlığı’na bağlı kurumların büyük çoğunluğunda kreş yok.
Kreş olmayan bir sistemde,
çocuklara yönelik servis düzenlemesi fiilen uygulanamaz.

Sağlık Çalışanları Açısından Gerçeklik:
Uzun ve düzensiz çalışma saatleri
Nöbet sistemi
Kurum içinde çocuk bakım imkânının olmaması

Bu şartlarda servis düzenlemesi pratikte karşılık bulmamaktadır.

Sendikal Değerlendirme:
• Kreş altyapısı olmayan kurumlarda düzenleme işlevsizdir
• Hekim ve sağlık çalışanları için uygulama sahada yoktur
• Sosyal haklara erişimde eşitsizlik devam etmektedir

 Asıl İhtiyaç Nedir?
Servis değil,
KREŞ!

Sağlık tesislerinde kreş altyapısı kurulmadan yapılan düzenlemeler,
yalnızca kâğıt üzerinde kalır.
 Çözüm Önerisi:
✔ Kreşler yaygınlaştırılmalı
✔ Çalışma saatlerine uygun çocuk bakım modelleri oluşturulmalı
✔ Sosyal haklar tüm çalışanlar için eşit hale getirilmeli

Bu cumhurbaşkanlığı yazısı, yüzeyde “hak genişletme” gibi sunulan bir düzenlemenin aslında altyapı eksikliği nedeniyle işlevsiz kaldığını çok net ortaya koyuyor. 
Buradaki temel problem, Türkiye’de sıkça görülen bir politika üretim biçimi:

Sorunun kendisine değil, sonucuna müdahale edilmesi.
Servis bir sonuçtur.
Asıl mesele: çocuk bakımının kurumsal olarak çözülmemiş olmasıdır.

Bu durum üç önemli sorunu açığa çıkarıyor:
1-Politika ile gerçeklik arasındaki kopukluk
2-Sağlık çalışanlarının görünmeyen yükü (özellikle kadın çalışanlar)
3-Sosyal hakların eşit dağılmaması

Kısacası  bu düzenleme, iyi niyetli olsa bile,
altyapı olmadan yapılan her düzenleme gibi sembolik kalmaya mahkûm.

Tamer BAYRAK 

Alternatif Sağlık Sen 

Genel Başkanı